eduSensus Cyfrowy korektor mowy

Opis programów

Cyfrowy Korektor Mowy zbudowany jest w oparciu o dwa cyfrowe procesory sygnałowe, co pozwoliło na zastosowanie w nim szerokiej gamy algorytmów służących do korekcji jąkania. Dodatkową korzyścią wynikającą z zastosowania nowoczesnych podzespołów elektronicznych jest miniaturyzacja urządzenia. Jego niewielkie wymiary i waga dają możliwość używania korektora w naturalnych warunkach (może być np. noszony przez pacjenta w kieszeni). Rozwiązania urządzenia są przedmiotem patentów krajowych i międzynarodowego zgłoszenia patentowego. Cyfrowy Korektor Mowy posiada również wersję programową w postaci Komputerowego Korektora Mowy. Jest to narzędzie pozwalające sprawdzić różne metody korekcji mowy przy użyciu komputera PC z zainstalowaną kartą dźwiękową oraz podłączonymi mikrofonem i słuchawkami. Informacje na temat jąkania i innych wad mowy, a także aktualne informacje i wskazówki na temat korektora w wersji sprzętowej i programowej można znaleźć w Powszechnym Systemie Badań i Rehabilitacji Mowy "Mówię...", dostępnym pod internetowym adresem http://www.telezdrowie.pl

Komputerowy Korektor Mowy jest 32-bitową aplikacją pracującą pod kontrolą systemów operacyjnych z rodziny Windows (9x/Me/NT/2000/XP/Vista). Program posiada zaimplementowane cztery algorytmy korekcji jąkania oparte na:

• metodzie wykorzystującej metronom (mówienie rytmiczne);
• maskowaniu mowy szumem (MAF);
• opóźnieniu sygnału mowy (DAF);
• przesunięciu sygnału mowy w dziedzinie częstotliwości (FAF).

Jedna z teorii patogenezy jąkania dowodzi, że bezpośrednią jego przyczyną są defekty występujące w jednym z najważniejszych naturalnych sprzężeń zwrotnych towarzyszących procesowi artykulacji mowy, a mianowicie w obwodzie kontroli wewnętrznej. Jego działanie polega na tym, że osoba mówiąca słyszy swoją własną wypowiedź. Informacja o mowie wyjściowej powraca do mózgu przez sześć kanałów zwrotnych (trzy lewe i trzy prawe) drogą przewodnictwa powietrznego, przewodnictwa kostnego i przewodnictwa tkankowego. Sygnał mowy wprowadzany jest więc w pętlę sprzężenia zwrotnego łączącą system słuchowy z ośrodkiem sterującym artykulacją mowy. Idea korektora mowy opiera się właśnie na tej teorii. Jeżeli bowiem zakłócenia występujące w jednym lub kilku elementach tej pętli mogą prowadzić do wystąpienia zaburzeń mowy (w tym jąkania), to wprowadzenie dodatkowych modyfikacji może w efekcie doprowadzić do poprawy mowy. W takim przypadku sygnał mowy osoby poddawanej leczeniu jest zamieniany przez mikrofon na przebiegi elektryczne, następnie odpowiednio przekształcony i w tak zmienionej formie przekazywany do narządów słuchu (za pomocą słuchawek). W ten sposób pacjent nie słyszy swojej naturalnej mowy, lecz przekształcone w odpowiedni sposób dźwięki.